Επτάνησα

Δοκίμιο για την Τέχνη

Για την Τέχνη του 21ου Αιώνα.   Της Kάλλιας Κουβά.

 

ΘΡΑΥΣΜΑΤΑ (από τον κόσμο του πραγματικού)


Η Τέχνη σαν Θεραπεία και η επιστροφή στην Εδέμ.

 

 

 H Τέχνη της ζωγραφικής, όπως και όλες οι Τέχνες, καθ΄ όλη την διάρκεια της ιστορίας της, λειτούργησε σαν μία γέφυρα κατανόησης των Μυστηρίων που μας περιβάλλουν. Με αυτόν τον τρόπο ο θεατής  μεταστοιχείωνε του φόβους του για τα αναπάντητα ερωτήματα της ύπαρξης του μέσα από το έργο, σε μια αόρατη σύνδεση με αυτό. 

Το ταμπεραμέντο των επτανησίων

 

 

Το ταμπεραμέντο των επτανησίων
 
 Πριν πολλά χρόνια μέσα σε μία κοινωνική εκδήλωση που παρευρισκόμουν, ένας μου φώναξε από απόσταση: «Γεια σου τρελοκεφαλονίτη». Ήταν ένας καλός φίλος που με το χιούμορ του φωτογράφιζε μία αλήθεια. Την τρέλα μου να είμαι επτανήσιος και σε αυτό όλοι θα συμφωνήσουμε, ότι ο Ιόνιος αέρας μας κάνει εμάς τους επτανήσιους να ξεχωρίζουμε από τους υπόλοιπους Έλληνες.
 
 
 
 Η ιδιαιτερότητα μιας χαρακτηριστικής σύγκλισης ευφυΐας, οξυδέρκειας, εκρηκτικότητας, λογόρροιας, υβριστικού λεξιλογίου και έντονης συναισθηματικής διακύμανσης, υπογράφουν το επτανησιακό ταμπεραμέντο και σκιαγραφούν απόλυτα την «μούρλια»  που μας χαρακτηρίζει, την ευθύτητα και την ωμότητα του λόγου που μας διαπερνά και την οξύτητα του μη συμβιβαστικού που διέπει τις κοινωνικές και προσωπικές σχέσεις.

 

«ΟΜΙΛΙΕΣ» Ένα θέατρο για δρόμους και πλατείες

 

 

Διονύση Φλεμοτόμου

 «ΟΜΙΛΙΕΣ»
ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΠΛΑΤΕΙΕΣ

 

 

Ο πολύς Δημήτριος Γουζέλης, παραδίδοντάς μας τον περίφημο και μοναδικό «Χάση» του, μας πληροφορεί πως δεν τον έγραψε με άλλο σκοπό «πάρεξ δια ξεφάντωσιν των φίλων». Άθελά του, ίσως, μας δίνει με αυτήν του την περιεκτική έκφραση έναν ορισμό του λαϊκού θεάτρου της Ζακύνθου, των γνωστών «Ομιλιών».